Ο André Breton για την παιδεία

 

Παιδεία δεν είναι τα πτυχία μας, αλλά η αισθητική μας. Ο τρόπος με τον οποίο συνομιλούμε, φλερτάρουμε, περπατάμε στο δρόμο, κρατάμε την πόρτα να περάσει ο άγνωστος στο ασανσέρ.

Παιδεία είναι οι λέξεις μας, η διακριτικότητά μας, η ελευθερία μας, τα όρια της ελευθερίας μας, η μουσική που ακούμε, η γλώσσα του σώματός μας, το πόσο αγαπάμε να μαθαίνουμε, να αλλάζουμε, να διαβάζουμε σαν να είμαστε κάθε φορά άγραφα χαρτιά.

Παιδεία είναι η ταπεινότητα αλλά και η επιμονή στις αξίες μας, το ότι δεν είμαστε προς πώληση, το ότι σεβόμαστε τον άνθρωπο, το παιδί του άλλου, την κυρία που καθαρίζει το γραφείο μας, τον κύριο που καθαρίζει το πάρκο στο οποίο βγάζουμε βόλτα το σκύλο μας, την κοπέλα στο ταμείο.

Παιδεία είναι η μεγαλοψυχία μας, το να ποτίσουμε μια άγνωστη γλάστρα, το να φροντίζουμε την πίσω όψη του σπιτιού μας.

Παιδεία είναι το να προστατεύουν τα χέρια μας τον αδύναμο, να τα βάζουν με το θηρίο.

Παιδεία είναι το πόσο μπορούμε να έρθουμε απέναντι στο σύστημα και στους συστημικούς, παιδεία είναι η γενναιότητα και η ευθύνη.

Παιδεία είναι το να διαλέγεις τον δύσκολο δρόμο της αξιοπρέπειας, της μοναξιάς και συνάμα να καίγεται το μέσα σου για το κοινό καλό.

Για το ωραίο και τη σωτηρία του.

Συναντήσεις Φεμινιστικού Χάκινγκ: Δημοσιο-ποίηση και Eργαλειο-ποίηση (9 & 10 Σεπτεμβρίου)

Οι Συναντήσεις Φεμινιστικού Χάκινγκ (ΣΦΧ) σας προσκαλούν να συμμετέχετε σε ένα 2ήμερο εργαστήριο που θα γίνει στην Αθήνα στις 9 - 10 Σεπτεμβρίου στο χώρο TO ΟΧΤΩ (https://8athens.wordpress.com/) με τίτλο Δημοσιο-ποίηση και Eργαλειο-ποίηση. 

Το 2ήμερο αυτό θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του ATNOFS: A Traversal Network of Feminist Servers, ένα συνεργατικό έργο που δημιουργήθηκε γύρω από διαθεματικούς [intersectional] φεμινιστικούς, οικολογικούς διακομιστές. Το αποκεντρωμένο πρόγραμμά μας πραγματοποιείται σε 5 τοποθεσίες (Ρότερνταμ, Βουκουρέστι, Γκρατς, Αθήνα, Βρυξέλλες) με τη συνεργασία 6 ομάδων (Varia, LURK, HYPHA, ESC, Feminist Hack Meetings και Constant). Με αφορμή το ATNOFS, Θέλουμε να γνωριστούμε και να συνδεθούμε με φεμινιστικές συλλογικότητες στην Ελλάδα, να μαθούμε/σκεφτούμε/φανταστούμε μαζί, τη σχέση μας με την τεχνολογία, ως φεμινιστικό μέσο επικοινωνίας, δημοσιοποίησης, καταγραφής και χαρτογράφησης.

Πρόγραμμα

9 Σεπτέμβρη: Δημοσιο-ποίηση (Εναλλακτικά κοινωνικά δίκτυα) 11:00-17:30

11:00-12:00 Εισαγωγή πίνοντας καφέ (Συναντήσεις Φεμινιστκού Χάκινγκ, A Traversal Network of Feminist Servers)

12:00-13:00 Παρουσίαση WordMord και συζήτηση

13:00-15:00 Διάλειμμα και χορτοφαγικό γεύμα

15:00-17:30 Εργαστήρια δύο (θα τρέχουν παράλληλα)

Εισαγωγή στα εναλλακτικά δίκτυα (Mastodon + Peertube)

Μετεγκατάσταση Mastodon λογισμικού μιας φεμινιστικής κοινότητας

10 Σεπτέμβρη: Εργαλειο-ποίηση (σερβερς, χαρτογράφηση, τεκμηρίωση) 11:00-17:30

11:00-12:00 Εισαγωγή φεμινιστικών σερβερ πίνοντας καφέ

12:00-13:00 Παρουσίαση ΚΝΜΦΠ και συζήτηση

13:00-15:00 Διάλειμμα και χορτοφαγικό γεύμα

15:00-17:30 Εργαστήρια

15:00-15:30 Πως έχουμε πρόσβαση σε σερβερ

15:30-16:30 Φεμινιστικά εργαλεία - Υποθετική γραφή [Speculative writing]

16:45-17:30 Συζήτηση

Πληροφορίες για το εργαστήριο: varia.zone και για το χώρο: Το Οχτώ

Το 2ήμερο εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί στα ελληνικά και στα αγγλικά, και αποτελεί μέρος του προγράμματος European cultural program Culture of Solidarity Fund

Ηλέκτρα Λαζάρ: Λυρικό δοκίμιο για τον Deus Absconditus [Υπό τη μουσική υπόκρουση του Spiegel Im Spiegel του Arvo Pärt]

Σαν σήμερα, 29 Αυγούστου... 

Ο Ζαχαρίας, της Ελισάβετ, πατέρας του Ιωάννη του αποκεφαλισθέντα, που με τα χρόνια ο άνθρωπος άρχισε να τον βλέπει ως αποκεφαλιστή, έπεσε σε βαθιά σιωπή· τιμωρητική· θεϊκής ελεύσεως· ανάγιος και ανάπηρος μέχρι τη γέννηση.  

Έντεκα μήνες σιωπής και αφωνίας, ο άλαλος Ζαχαρίας μιλούσε μόνο με νοήματα, σ’ έναν κόσμο αναλυτό, μέχρι που σταμάτησε να προσπαθεί. Κι εκεί βρήκε στη σιωπή την αδειανότητα, τον ήχο που βγάζει ο χρόνος. 

Ο Ζαχαρίας που μας άνοιξε την πόρτα στο καταραμένο σπίτι, σ’ ένα σπίτι που ο πατέρας κλείστηκε στη σιωπή και ο γιος έχασε το κεφάλι, όσο κι αν τον βρίσκουμε αγιογραφημένο και μνημονευόμενο, πράο και ενάρετο, πάντα θα κοιτάζει κατάματα την εκδίκηση του χρόνου: ο Θεός έπεσε εξίσου σε βαθιά σιωπή. Το τάγμα του λιποτάκτησε· ο σταυρός ξεφλουδίζει μελαγχολία με τη μελαγχολία· η αδειανότητα του Παραδείσου γίνεται αισθητή όπως το σπίτι που ανοίγεται μετά από καιρό. Όταν όλα φεύγουν όμως, όταν όλα αποχωρούν ή γυρίζουν από κει που ήρθαν, σπάζοντας τον κύκλο, αυτό που μένει στη θέση του κύκλου είναι η σιωπή Του. Τίποτα δεν μένει αδειανό πια, γιατί στη σιωπή κατοικεί ο Θεός. Ο άνθρωπος ολομόναχος μετακινείται στη ζωή – μεγαλώνει με τη δική του αφωνία. 

Ο Arvo Pärt επέλεξε να βάλει τον άνθρωπο να ακούσει την απουσία, την σιωπή, να ακούσει τον λευκό πίνακα, το άφατο του αποχαιρετισμού, να ακούσει τον ήχο που βγάζει το βλέμμα μέσα από τον καθρέφτη και του καθρέφτη που κοιτάζει τον άνθρωπο. Να ακούσει τη θλίψη του πρώτου ανθρώπου του Αδάμ και το ποτέ της Εύας που το ποτέ της δεν έχει το ποτέ.  

Ο Arvo Pärt έδωσε μουσική στο αιώνιο βλέμμα, παραμορφώνοντας το πιάνο του, προσκαλώντας τον ανιαρό ακροατή να ζήσει μαζί με την απέραντη μοναχική φωνή του βιολιού και την επαναλαμβανόμενη ετυμηγορία του πιάνου, που λέει τα παρακάτω: ο άνθρωπος της ζωής, γιος του βουβαμού, δεν έχει πολεμική καταγωγή, αλλά μονάχα καταχνιά.

Είμαστε σε πόλεμο με τη φύση. 

Αν νικήσουμε, χαθήκαμε. 

Hubert Reeves (1932 - )

[γυναικείες] ταινίες στου Φιλοπάππου

Το Pugnant Film Series θα προβάλει σε μια σπάνια προβολή το Flaming Horse (chapters I & IV) της Μαρίνας Φραγκιουδάκη, αλλά και σχεδόν 20 χρόνια μετά τη δημιουργία του, το "Τι κολυμπάει και γελάει;" της Εμμανουέλας Φραγκιαδάκη. Ενώ τέλος το The Lie of the Land των Jacqueline Heeley & Philippe Faujas, μια ταινία που θα προβληθεί πρώτη φορά στην Ελλάδα, κλείνοντας το πρώτο μέρος των προβολών (53').

Στη συνέχεια θα δούμε την Φαουέγια της Μύρνας Τσάπα. Το πορτραίτο μιας γυναίκας, της Φαουέγια, που ζει τόσο κοντά και τόσο μακρυά μας.

Τέλος, στη μνήμη του Piero Heliczer, στη μνήμη του κινηματογραφιστή, ποιητή, ηθοποιού και εκδότη Piero, που έφυγε πριν περίπου 30 χρόνια στα 56 του χρόνια, θα δούμε τις μικρού μήκους ταινίες Dirt και Autumn Feast. Ο Piero Heliczer, εκτός από μπίτνκικ ήταν και το απόλυτο παράδειγμα του underground καλλιτέχνη, ονόματα όπως αυτά των Jack Smith, Andy Warhol, Agnus MacLise και Gregory Corso αποτέλεσαν μερικούς απ' τους εν ζωή και εν πνεύμα αδερφούς του.

Η προβολή θα γίνει παρουσία σκηνοθετ[ρι]ών.

17/7 ~ 21.00 Φιλοπάππου (μεριά Κουκακίου στο σημείο διαμορφωμένο πάρκο Φιλοπάππου)

Είσοδος από οδό Μουσών

Πηγή

Υπογραφή του Kafka σε ένα γράμμα του προς την Milena Jesenska

 

Ο Søren Kierkegaard για τον Søren Kierkegaard

Η συγγραφική μου δραστηριότητα, τό εσωτερικό πάθος τής οποίας θα συγκινούσε και τίς πέτρες και που σε ορισμένα θέματα είναι άφθαστη, θεωρείται μια φτηνή απασχόληση, σαν τό ψάρεμα. Όσοι τήν αντιλαμβάνονται μέ ζηλεύουν σιωπηρά· οι υπόλοιποι δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Από τούς κριτικούς δεν έχω τήν παραμικρή υποστήριξη. Μέ αντιγράφουν, μέ διαβάλλουν σε ανόητες διαλέξεις και συγκεντρώσεις, δίχως καν να αναφέρουν τό όνομά μου. Τούς αρέσει να μέ θεωρούν παράλογο· θέλουν να δουν αν μπορούν να μέ τρελάνουν περισσότερο. Κρύβω τήν πραγματική μου εικόνα και τά σπάνια χαρίσματα που μού έχουν δοθεί. Ο άνθρωπος τού δρόμου μέ φθονεί. Χαίρεται να διαπομπεύει τίς αρετές μου. Και όλα εξαρτώνται από τή διάθεση ενός τέτοιου ανθρώπου. Μέ παρηγορεί που είμαι εσωστρεφής, γιατί έτσι δεν βλέπω, δεν ακούω τί γίνεται γύρω μου.

Søren Kierkegaard, Το Ημερολόγιο ενός Διαφθορέα, μτφ Δημήτρης Μπέσκος, εκδ. Γαλαξίας, 1964