Χαιρετώ τους φίλους της λογοτεχνίας, τους μισαλλόδοξους αγωνιστές, τα κακοπαθημένα νιάτα, τα άκρατα ορμώμενα ανθρωπάρια, τους κομπάρσους και πρωταγωνιστές της καθημερινότητας, τα βιολοντσέλα του έρωτος, τους πιστούς και άθρησκους, τις φιλήσυχες πέτρες, τους γνώστες του τίποτα, τους αποτυχημένους της δόξας, χαιρετώ αυτούς που έρπουν, τους ακρωτηριασμένους, τις μηδείες και τους γέροντες, τους αποκρυφιστές του χάους, τα σακάτικα βλήματα, τα τελώνια, τα ξορκισμένα αγγίγματα -
χαιρετώ... εσάς

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Διαβάζοντας ένα βιβλίο


Το να μάθεις να διαβάζεις, ισοδυναμεί με το να μάθεις να ανάβεις φωτιά.
Κάθε συλλαβή που διατυπώνεται, είναι μία σπίθα.
~ Βίκτορ Ουγκώ 


Φωτογραφίες από γνωστούς (κατά βάση) ανθρώπους που διαβάζουν. 



James Dean: Γιατί ακόμη και το διάβασμα, θέλει στυλ. 



Ο Allen Ginsberg φωτογραφίζει τον W. Burroughs, το 1950.



Ο E. Pound δε θα διάλεγε κάτι λιγότερο από το The Scrolls and Christian Origins να διαβάσει (1962)


Ομαδική ανάγνωση με τον A. Chekhov en tête. Τι διαβάζουν; Φυσικά τον Γλάρο


Συγκοινωνούντα δοχεία H. Keller και βιβλίο. 


Ο Langston Hughes συνομιλεί με τον Ted Joanes.



Ο I. Calvino διαβάζει με τον δικό του τρόπο το Palomar (1984). 


Μία από τις ελάχιστες φωτογραφίες του J.D. Salinger που υπάρχουν και σ'αυτή διαβάζει το Φύλακα στη Σίκαλη


H. Hemingway, γυμνός, New York Times. 


H S. de Beauvoir χαμένη στο διάστημα της. 


Μέχρι κι ο Σόγιερ διαβάζει Ayn Rand. 


Η V. Woolf διαβάζει. 


Και η P. Smith διαβάζει. 


T. Hughes και S. Plath κάνουν ότι διαβάζουν. 


Όμως η R. Gilmore διαβάζει S. Plath. 


O J. Kerouac διαβάζει ποίηση [του] στο Seven Arts Cafe, το 1959 στη Νέα Υόρκη.


Και η J. Kennedy διαβάζει το Στο Δρόμο. Μικρός ο κόσμος. 


Αξιοποίηση όλων των χώρων από τον C. Bukowski. 


Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. 




Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Anti-Narrative 18 Μαρτίου στο Animfest Athens 2017



Η performance συγγραφής Anti-Narrative στο 12ο ATHENS ANIMFEST που ξεκινάει την Πέμπτη 16 Μαρτίου και διαρκεί έως την Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017. 


Πού: Αίθουσα «Ν. Εγγονόπουλος», Πάρκο Μ. Θεοδωράκης (πρώην ΤΥΠΕΤ), Π. Μπακογιάννη 38-42, Βριλήσσια
Πληροφορίες: 6974371054


Πότε: Το Σάββατο στις 18/3 στις 17:00


Περισσότερα: εδώ και εδώ 

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Adrienne Rich - XIII (Αφιερώσεις)



Ξέρω διαβάζεις αυτό το ποίημα
αργά, λίγο πριν φύγεις από το γραφείο
με το δυνατό κίτρινο σποτάκι και το παράθυρο που σκοτεινιάζει
μέσα στο λήθαργο ενός κτιρίου που 'χει ησυχάσει
πολύ μετά την ώρα αιχμής. Ξέρω διαβάζεις αυτό το ποίημα
όρθια σ' ένα βιβλιοπωλείο μακριά απ' τον ωκεανό
μια γκρίζα μέρα της πρώιμης άνοιξης, με τις αραιές νιφάδες να χορεύουν
στις αχανείς πεδιάδες που απλώνονται γύρω σου.
Ξέρω διαβάζεις αυτό το ποίημα
σ' ένα δωμάτιο όπου έχουν συμβεί πολλά που δεν αντέχεις
τα σκεπάσματα σπείρες ακίνητες στο κρεβάτι
και η ανοιχτή βαλίτσα μιλάει για αναχώρηση
αλλά εσύ δεν μπορείς ακόμα να φύγεις. Ξέρω διαβάζεις αυτό το ποίημα
καθώς το υπόγειο τρένο κόβει ταχύτητα και πριν ανεβείς
τρέχοντας τις σκάλες
προς ένα καινούργιο είδος αγάπης
που η ζωή ως τώρα δεν σου 'χε επιτρέψει.
Ξέρω διαβάζεις αυτό το ποίημα δίπλα στο φως
που ρίχνει η τηλεόραση καθώς εικόνες χωρίς ήχο γλιστρούν σπασμωδικά
κι εσύ περιμένεις το δελτίο ειδήσεων για την ιντιφάντα.
Ξέρω διαβάζεις αυτό το ποίημα σε μια αίθουσα αναμονής
που τη μοιράζεσαι με ξένους,
καθώς οι ματιές σας σμίγουν και τραβιούνται αμήχανα.
Ξέρω διαβάζεις αυτό το ποίημα κάτω απ' τις λάμπες φθορισμού
στην ανία και την αγγαρεία των νέων που δεν μετράνε,
κι ούτε οι ίδιοι μετρούν τον εαυτό τους, από πολύ μικροί. Ξέρω
διαβάζεις αυτό το ποίημα με όραση που χάνεται, οι χοντροί
φακοί μεγεθύνουν τούτα τα γράμματα πέρα από κάθε νόημα αλλά εσύ συνεχίζεις
γιατί ακόμα και το αλφάβητο είναι πολύτιμο.
Ξέρω διαβάζεις αυτό το ποίημα καθώς πηγαινοέρχεσαι δίπλα στην κουζίνα
ζεσταίνοντας γάλα, μ' ένα μωρό στον ώμο που κλαίει, ένα βιβλίο
στο χέρι
γιατί η ζωή είναι σύντομη κι εσύ διψάς πολύ.
Ξέρω διαβάζεις αυτό το ποίημα που δεν είν' στη γλώσσα σου
μαντεύοντας λέξεις ενώ άλλες σε σπρώχνουν να συνεχίσεις
και θέλω να μάθω ποιες λέξεις είν' αυτές.
Ξέρω διαβάζεις αυτό το ποίημα στήνοντας αυτί για κάτι, διχασμένη
ανάμεσα σε πίκρα και ελπίδα
επιστρέφοντας στο καθήκον που δεν μπορείς να αρνηθείς.
Ξέρω διαβάζεις αυτό το ποίημα γιατί δεν έχει μείνει τίποτα άλλο να διαβάσεις
εκεί που προσγειώθηκες, ολόγυμνη όπως είσαι.

Μτφ. Χίλντα Παπαδημητρίου

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Γιώργος Σαραντάρης - Να κοιμάσαι νηστικός



Να κοιμάσαι νηστικός σε μία σοφίτα
Να είσαι ο τεμπέλης του σπιτιού
Να γίνεσαι σκουπίδι
Όταν ανοίγεται ένα λερωμένο στόμα
Θα σηκώσω το γιακά
Για να φύγω σαν ένας ληστής
Από το δικό μου σπίτι
Θα κοιμηθώ στους δρόμους
Για να νιώσω ολάκερη την πολιτεία
Να τουρτουρίζει μαζί μου
Στο παλτό μου έχω ένα λεκέ
Αλλά είναι καλό που δεν τον βλέπω
Θα το ξαπλώσω χάμω
Και θα στρωθώ πάνω του
Να πιώ λίγη βραδυά
Στη γωνιά του έρημου κήπου
Θα αιστανθώ τη σελήνη
Όπως δεν αιστάνθηκα τίποτε
Στη ζωή μου
Θα την αιστανθώ στα χείλια μου
Σαν ένα αχλάδι
Στα μάγουλα
Σαν άλλα μάγουλα.

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Πάνος Κυπαρίσσης - Ο Οδυσσέας δεν ήταν ναυαγός


Ανέβηκε στην πέτρα
πήρε ανάσα 
και πήρε βροχή
Ένα ζευγάρι κάλτσες
μια φανέλα 
αριθμός 333
Οδυσσέας 333
Άπλωσε τα χέρια του στη θάλασσα
στο νου
Η φρίκη θάλλει
Ο αργαλειός πίσω και πάνω στην πλάτη μας
Πήρε να φιλιώνει με τον τόπο
Ήρθε ο επιλοχίας ο Θωμάς
είχε μυαλό Τζέιμς ο Θωμάς
μυαλό Μ1  επαναληπτικό
Τον γύρισαν λιώμα
δεν τον γνώρισαν ούτε τα σκυλιά 

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Γιώργος Κακουλίδης

Πόθε κορσικανέ
κάνεις κομμάτια το καθρεφτάκι
που έχωσαν στα δόντια τ'αγοριού
και κυκλωμένος τώρα από παντού
βγάζει τη γλώσσα την πενικιλίνη
ό,τι αγαπώ η κατάρα το γυρνά
κι εγώ το πνίγω αμέσως στη λεκάνη
μα βγαίνει πάλι η γάτα η σύφιλη
και κάνει βάρδια επάνω μου το βράδυ
η σάρκα του κελιού μου είναι η θάλασσα
σ' αυτήν ξεμολογιέμαι σαν χτυπάει
η ώρα για να βγω απ' αυτή την κόλαση
κι ο δαίμονας που μου 'σπειραν στη ράχη
τρελό περήφανο καλπάζει άτι
πάνω στο νυφικό σας το κρεβάτι.

Από τη συλλογή "Η αίρεση της τίγρης"