Literature Lands

Ξέρουμε πως προσβάλλουμε τα πνευματικά δικαιώματα με την κάθε δημοσίευση στο blog και ότι με ένα νεύμα του νόμου και του δημιουργού και του κληρονόμου και του εκδοτικού και του θιγμένου θα μπορούσαμε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να βρεθούμε είτε πίσω από τα κάγκελα, είτε πάνω σ'αυτά. Όμως ό,τι ανεβαίνει, ανεβαίνει από την φυσική διάθεση να μοιραστούμε, να θυμίσουμε, να μονολογήσουμε όπως θα το κάναμε ούτως ή άλλως.

Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2021

Όταν το Κράτος μετατρέπει την διαμαρτυρία σε ψυχοπαθολογία

Πριν

Μετά

[Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι είναι στον κόσμο Τους, επειδή δεν έχουν δικό τους κόσμο]

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2021

Οι μάζες ποτέ δεν λαχταρούσαν την αλήθεια. Αποφεύγουν τις αποδείξεις που δεν τους αρέσουν, προτιμώντας να αποθεώνουν το λάθος, εάν το λάθος είναι γοητευτικό. Όποιος μπορεί να τους παρέχει ψευδαισθήσεις είναι εύκολα ο αφέντης τους - όποιος πάει να τους χαλάσει τις ψευδαισθήσεις είναι πάντα το θύμα τους.

LEBON GUSTAVE

Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2021

Λόγια από ταινίες (The Network, 1976)

Κανείς δεν μοιάζει να ξέρει τι να κάνει και δεν υπάρχει ένα τέλος σ' αυτό. Ξέρουμε ότι ο αέρας που αναπνέουμε και το φαΐ που τρώμε είναι χάλια. Καθόμαστε μπροστά στις τηλεοράσεις μας ενώ κάποιος εκφωνητής μας λέει ότι σήμερα είχαμε 15 ανθρωποκτονίες και 63 βίαια εγκλήματα, λες και έτσι θα έπρεπε να είναι τα πράγματα! Ξέρουμε ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά. Ακόμα χειρότερα, είναι τρελά! Παντού τα πάντα έχουν τρελαθεί και δεν βγαίνουμε πια έξω. Καθόμαστε στο σπίτι. Σιγά - σιγά ο κόσμος στον οποίο ζούμε μικραίνει. Το μόνο που λέμε είναι "σας παρακαλώ. Αφήστε μας έστω ήσυχους στα σαλόνια μας. Αφήστε με να έχω την τοστιέρα μου, την τηλεόρασή μου, τις ζάντες αλουμινίου μου. Δεν πρόκειται να πω τίποτα. Απλά αφήστε μας ήσυχους". Εγώ δεν θα σας αφήσω ήσυχους. Θέλω να θυμώσετε! Δεν θέλω να διαμαρτυρηθείτε ή να βανδαλίσετε. [...] Το μόνο που ξέρω είναι ότι πρώτα πρέπει να θυμώσετε! Πρέπει να πείτε: "είμαι άνθρωπος, γαμώτο! Η ζωή μου έχει αξία!"