Ξέρουμε πως προσβάλλουμε τα πνευματικά δικαιώματα με την κάθε δημοσίευση στο blog και ότι με ένα νεύμα του νόμου και του δημιουργού και του κληρονόμου και του εκδοτικού και του θιγμένου θα μπορούσαμε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να βρεθούμε είτε πίσω από τα κάγκελα, είτε πάνω σ'αυτά. Όμως ό,τι ανεβαίνει, ανεβαίνει από την φυσική διάθεση να μοιραστούμε, να θυμίσουμε, να μονολογήσουμε όπως θα το κάναμε ούτως ή άλλως.

Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

Ηλέκτρα Λαζάρ - Ελπίδα




Έχω τα μάτια μου 
στραμμένα στην υπόνοια μιας 
ελπίδας
πως τίποτα πια δεν θα πάει χαμένο
και το νερό θα επιστρέψει 
στις πλατείες 
τα κορίτσια θα ντυθούν στα χρώματά τους
και τα αγόρια θα 
εξημερωθούν 
τα πνιχτά τάλαντα της κοινωνίας
η αδικία και η θλίψη 
θα θυμηθούν το θάνατο
κανένας άλλος    εκτός από εμάς 
θα κοιμάται στα δέντρα κάτω
και θα σκεπαζόμαστε με μνήμη
και πως θα μας αγκαλιάζουνε τα ζώα αμέριμνα
δίχως φόβο 
με τη συμφορά να μην είναι γραφτό μας
πως θα υπομείνουμε
και πως στο βάθος θα ξέρουμε τι 
χαρίζει 
ένα τσιγάρο
ένα χαμόγελο
ένα προσκύνημα
και τα μάτια των παιδιών θα βουρκώνουν
πως τίποτα να μην μαρτυρά το χρόνο
κι ένα δέντρο να παραμένει δέντρο

κι έπειτα απ'όλα αυτά
γελώ
πώς γελώ... 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου