Χαιρετώ τους φίλους της λογοτεχνίας, τους μισαλλόδοξους αγωνιστές, τα κακοπαθημένα νιάτα, τα άκρατα ορμώμενα ανθρωπάρια, τους κομπάρσους και πρωταγωνιστές της καθημερινότητας, τα βιολοντσέλα του έρωτος, τους πιστούς και άθρησκους, τις φιλήσυχες πέτρες, τους γνώστες του τίποτα, τους αποτυχημένους της δόξας, χαιρετώ αυτούς που έρπουν, τους ακρωτηριασμένους, τις μηδείες και τους γέροντες, τους αποκρυφιστές του χάους, τα σακάτικα βλήματα, τα τελώνια, τα ξορκισμένα αγγίγματα -
χαιρετώ... εσάς

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Τ. Μαστοράκη - Τα ενδύματα



Τα τεκμήρια έμεναν πάντοτε στου φονέως τον κήπο, ξεσκισμένα από 
τέλειο φάσγανο, σαν προικιά βουλιαγμένα στα έλη, σαν να τα ’σπειρε 
κάποιος αλόγιστα στο φευγιό του απάνω.

Πελερίνες, μετάξια και δίμιτα, με την αίγλη που έπρεπε τότε, χλιαρές 
αλλαξιές που ποτίστηκαν μυρωδιές και θορύβους, ζιπουνάκια λευκά 
και στηθόπανα μ’ αραιές μαχαιριές και φεστόνια, και τα εύθραυστα 
εκείνα ενδύματα που τα λέγαν το πάλαι ποτέ καμιζόλες.

Ονειρώδεις οι θάνατοι και ο δράστης αθώος. Μ’ ένα τραύμα τυφλό, 
σαν παράθυρο που πατιόταν μονάχα τις νύχτες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου