Χαιρετώ τους φίλους της λογοτεχνίας, τους μισαλλόδοξους αγωνιστές, τα κακοπαθημένα νιάτα, τα άκρατα ορμώμενα ανθρωπάρια, τους κομπάρσους και πρωταγωνιστές της καθημερινότητας, τα βιολοντσέλα του έρωτος, τους πιστούς και άθρησκους, τις φιλήσυχες πέτρες, τους γνώστες του τίποτα, τους αποτυχημένους της δόξας, χαιρετώ αυτούς που έρπουν, τους ακρωτηριασμένους, τις μηδείες και τους γέροντες, τους αποκρυφιστές του χάους, τα σακάτικα βλήματα, τα τελώνια, τα ξορκισμένα αγγίγματα -
χαιρετώ... εσάς

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

Άτιτλο ...



Οι σκιές των ερωτευμένων
πάνω σε κάθε παγκάκι
είναι λάβαρο
που δεν
μπορεί
να σηκώσει κανείς. 

Άνθρωποι του Θεού δεν
είναι

δεν είναι ημέρες, 

δεν έχουν τη συγχώρεση μέσα
τους
δεν
έχουν το αγιασθήτω - 
είναι σκληροί
ακλόνητοι
σαν το βουνίσιο γρασίδι
σαν φυλλωσιά που στάζει
λέρα. 

Βουτάνε σε τάφρους
δίχως οξυγόνο 
δίχως πετρέλαιο
μονάχα το μυρμήγκιασμα 
στους
κροτάφους
έχει απομείνει.

Και μοναξιά...

μοναξιά ατελείωτη να τους σακατεύει
να τους κουφαίνει με το 
βλοσυρό     τί 
-ποτά της 
να κρύβεται στο σβέρκο
και με κάθε φιλί
με κάθε παρακάλι
να ξεγλιστρά
και
να δαγκάνει τα ξένα χείλη. 


Ηλέκτρα Λ. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου