Χαιρετώ τους φίλους της λογοτεχνίας, τους μισαλλόδοξους αγωνιστές, τα κακοπαθημένα νιάτα, τα άκρατα ορμώμενα ανθρωπάρια, τους κομπάρσους και πρωταγωνιστές της καθημερινότητας, τα βιολοντσέλα του έρωτος, τους πιστούς και άθρησκους, τις φιλήσυχες πέτρες, τους γνώστες του τίποτα, τους αποτυχημένους της δόξας, χαιρετώ αυτούς που έρπουν, τους ακρωτηριασμένους, τις μηδείες και τους γέροντες, τους αποκρυφιστές του χάους, τα σακάτικα βλήματα, τα τελώνια, τα ξορκισμένα αγγίγματα -
χαιρετώ... εσάς

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Λόγια από ταινίες (The Turin horse)






Στο Τορίνο, στις 3 Ιανουαρίου 1889 ο Φρίντριχ Νίτσε βγαίνει απ'το σπίτι του, οδός 6 Κάρλο Αλμπέρτο, ίσως για βόλτα, ίσως για να περάσει από το ταχυδρομείο να πάρει την αλληλογραφία του... Όχι μακριά του ή έστω πολύ απομακρυσμένα από αυτόν ένας αμαξάς έχει πρόβλημα με το πεισματάρικο άλογο του. Παρά το τσίγκλισμα, το άλογο αρνείται να κουνηθεί και τότε ο αμαξάς χάνει την υπομονή του και το μαστιγώνει. Ο Νίτσε ξεπετάγεται και έτσι βάζει τέλος σε αυτή τη βάναυση σκηνή, όπου ο αμαξάς στο μεταξύ έχει αφρίσει απ'το θυμό του. Ο γεροδεμένος και μυστακοφόρος Νίτσε ορμά ξαφνικά στην άμαξα και τυλίγει τα χέρια του στο λαιμό του αλόγου κλαίγοντας με αναφιλητά... Ο γείτονας του τον πάει σπίτι όπου μένει ξαπλωμένος σε ένα ντιβάνι για δύο μέρες ακίνητος και σιωπηλός, μέχρι που μουρμουρίζει τα απαραίτητα τελευταία του λόγια: 
"Μητέρα, είμαι ανόητος". 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου