Ξέρουμε πως προσβάλλουμε τα πνευματικά δικαιώματα με την κάθε δημοσίευση στο blog και ότι με ένα νεύμα του νόμου και του δημιουργού και του κληρονόμου και του εκδοτικού και του θιγμένου θα μπορούσαμε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να βρεθούμε είτε πίσω από τα κάγκελα, είτε πάνω σ'αυτά. Όμως ό,τι ανεβαίνει, ανεβαίνει από την φυσική διάθεση να μοιραστούμε, να θυμίσουμε, να μονολογήσουμε όπως θα το κάναμε ούτως ή άλλως.

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Λόγια από ταινίες (The Turin horse)






Στο Τορίνο, στις 3 Ιανουαρίου 1889 ο Φρίντριχ Νίτσε βγαίνει απ'το σπίτι του, οδός 6 Κάρλο Αλμπέρτο, ίσως για βόλτα, ίσως για να περάσει από το ταχυδρομείο να πάρει την αλληλογραφία του... Όχι μακριά του ή έστω πολύ απομακρυσμένα από αυτόν ένας αμαξάς έχει πρόβλημα με το πεισματάρικο άλογο του. Παρά το τσίγκλισμα, το άλογο αρνείται να κουνηθεί και τότε ο αμαξάς χάνει την υπομονή του και το μαστιγώνει. Ο Νίτσε ξεπετάγεται και έτσι βάζει τέλος σε αυτή τη βάναυση σκηνή, όπου ο αμαξάς στο μεταξύ έχει αφρίσει απ'το θυμό του. Ο γεροδεμένος και μυστακοφόρος Νίτσε ορμά ξαφνικά στην άμαξα και τυλίγει τα χέρια του στο λαιμό του αλόγου κλαίγοντας με αναφιλητά... Ο γείτονας του τον πάει σπίτι όπου μένει ξαπλωμένος σε ένα ντιβάνι για δύο μέρες ακίνητος και σιωπηλός, μέχρι που μουρμουρίζει τα απαραίτητα τελευταία του λόγια: 
"Μητέρα, είμαι ανόητος". 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου