Χαιρετώ τους φίλους της λογοτεχνίας, τους μισαλλόδοξους αγωνιστές, τα κακοπαθημένα νιάτα, τα άκρατα ορμώμενα ανθρωπάρια, τους κομπάρσους και πρωταγωνιστές της καθημερινότητας, τα βιολοντσέλα του έρωτος, τους πιστούς και άθρησκους, τις φιλήσυχες πέτρες, τους γνώστες του τίποτα, τους αποτυχημένους της δόξας, χαιρετώ αυτούς που έρπουν, τους ακρωτηριασμένους, τις μηδείες και τους γέροντες, τους αποκρυφιστές του χάους, τα σακάτικα βλήματα, τα τελώνια, τα ξορκισμένα αγγίγματα -
χαιρετώ... εσάς

Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Το τραγούδι που ξέβρασε η θάλασσα



Ανεβαίναμε στα κατάρτια της ζωής
και βλέπαμε την πόλη και τα θαύματα.
Στην πλώρη ο κόσμος γινόταν όλο και πιο φωτεινός
μα στο κουτί της νύχτας μπαίναμε όλο πιο μέσα.
Στο τιμόνι, καπετάνιος η ζωή.
Εσύ μάζευες την άγκυρα
αλλά δεν είδες την άλλη ζωή από την πρύμνη.
Τέλος.
Τα κομμάτια της ζωής τα πήραμε στον ώμο.
Τα κοχύλια στην άμμο ακούνε το τραγούδι της θάλασσας... 

Γκαλερίνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου